ทำดีไม่ได้ดีมีถมไป ไม่ค่อยเชื่อคำนี้เท่าไรหรอกนะ

งานเนี่ยบางทีทำมากไปก็ไม่ดี ทำน้อยไปก็ไม่ดีหรอกนะ

แต่เวลาที่เราทำดีแล้วไม่มีคนเห็นซ้ำยังโดนด่า มันคงเป็นแรงผลักให้เราไม่อยากทำดีอีกต่อไปก็ได้จริงไหม

แต่ถ้าคิดอย่างนั้นก็ผิดสิ

บางครั้งเวลาที่เราทำอะไรเยอะๆ เหนื่อย ๆ กลับมีคนมาว่า เราก็ย่อมเสียใจเป็นธรรมดาจริงไหม

ที่สำคัญคือเราทำอย่างไรกับความเสียใจนั้นต่างห่าก

สิ่งสำคัญที่เราต้องทำคือให้อภัยในความไม่สมบูรณ์ของมนูษย์โลก และขอบคุณทุกเหตุการณ์ที่ถูกกำหนดให้เกิดขึ้นเพื่อสอนเรา ให้เรียนรู้

อย่าข้ามผ่านไป จงทบทวน กอดตนเอง เช็ดน้ำตา และก้าวต่อไปเพื่อที่จะเป็นคนที่สมบูรณ์มากขึ้นกว่าเมื่อวาน หรีอเมื่อนาทีก่อน

ทำดีที่สุดเท่าที่เราทำได้ คือเปลี่ยนแปลงตัวเราเอง มิใช่เปลี่ยนแปลงคนอื่น เพราะการพิพากษาก็ไม่ใช่หน้าที่ของเรา