อยากให้เข้าเล่นอันนี้กันอ่ะwww.loveanalyst.com/54607.love 

        กับวันแห่งการตั้งใจเรียนของทุกคน ที่เราออกเดินทางจากบ้านตอนเก้าโมง ซึ่งเป็นเวลาเข้าเรียนดังนั้นจึงเข้าห้องเรียนช้าไปหนึ่งชั่วโมง

        เป็นการเรียนที่ดีนะ อาจารย์ให้ตัวอย่างทุกอย่างได้ดู

        พอตอนกลางวันทุกคนก็วุ่นวายเดินออกจากห้องไปกินข้าวกัน มองซ้ายมองขวาหาโตนกะบ๊อบไม่เจอแล้ว ฉันเดินไหลไปเรื่อย ๆ เหมือนทุกครั้ง หนิงกะกุ๊กที่เดินรั้งท้ายมาด้วยกัน พร้อมกับแก๊งพี่ต้อง พี่สุ พี่เอ พี่จ๋า เห็นพ้องต้องกันว่าอยากเปลี่ยนที่กินข้าวไปที่อื่นที่ไม่ใช่ท่าชัยบ้าง  เราเดินเผชิญแดดจากท่าชัยผ่านสนามที่สาวๆรองเท้าส้นแหลม ได้ของฝากเป็นดินโคลนติดมากด้วย

        พอมาถึงเห็นที่นั่งเป็นเบาะนวมขนาดใหญ่ราวกับเก้าอี้ผู้บริหาร อาหารก็น่าตาดี แอร์เย็น....

        เมื่อทุกคนตกลงใจเลือกกินข้าวที่นี่ สิ่งแรกฉันเดินไปซื้อคือกาแฟเพื่อแก้ง่วงในการเรียนตอนบ่าย สั่งกาแฟเสร็จก็ไปซื้อลูกชิ้น หนิงกะกุ๊กลงความเห็นให้กินส้มตำ  ...ตกลงตามนั้น..

        อาหารมื้อนี้สุดแสนอร่อยสำหรับทุกคน สนุกสนานไปกับเรื่องเล่าบนโต๊ะอาหาร ซึ่งก็คือการพูดถึงบรรยากาศรอบ ๆ ที่เต็มไปด้วยคนแปลก ๆ ใหม่ ๆ และผู้ชายหล่อ ๆ(เนี่ยล่ะประเด็น)ซึ่งทุกสายตามองมาที่โต๊ะเรา ราวกับเป็นห้องอาหารนี้ "ขาดผู้หญิงมานาน" "พวเราสวย" หรือว่า "อีพวกนี้เสียงดังจัง" ....

        แต่ไม่ว่าอย่างไร การมองถูกมองจากทุกสายตาในครั้งนี้ทำให้เราไม่กล้ามองออกไปนอกโต๊ะเลยด้วยความเขิน (แอบคิดว่าอย่ามามองเค้ามากได้ไหม เดี๋ยวเค้าสึก)คือแบบว่าปกติชอบมองแทะโลมผู้ชายมากกว่าถูกมองนี่น่า(พักนี้ยิ่งอ้วน ๆอยู่)

        พอกลับมาเพื่อนทุกคนในสาขาถึงกับลงความเห็นว่าอยากไปทานข้าวที่เดียวกันบ้าง (ฮ่าฮ่า)

        พี่บีหิวน้ำขึ้นมาเลยไปซื้อน้ำที่โรงอาหารนี้บ้าง แล้วกลับมาหน้าเศร้าบอกทุกคนว่า "ตลาดวายแล้วว่ะ"(อิอิ)

        ตอนบ่ายนั่งรออาจารย์อยู่หน้าห้องเกือบสองชั่วโมง พี่บาสโทรตามปรากฎว่าอาจารย์ลืม ทุกคนเดินทางกลับบ้านกันโดยด่วน กุ๊กกะโจชวนให้ไปตีแบดด้วย ซึ่งพอคิดว่าจะได้ออกกำลังกายก็พยักหน้าไปโดยอัตโนมัติ

        ไปถึงคอร์ดแบด ได้รู้ว่ามีคนมาหลายคน มีรายชื่อสมาชิกดังต่อไปนี้ พี่อ๋อ พี่ตรี อีฟ แยม กุ๊ก ปอ เบลล์ พี่บี อ้อง แจน ปลา กัส

        เนื่องจากมาโดยไม่ได้คาดคิด ต้องขอบคุณพี่อ๋อให้ยืมกางเกง แยมให้ยืมรองเท้า และคุณพี่สักคนที่เราขโมยไม้มาตอนแรกซึ่งคิดว่าเป็นของเบลล์ (เสร่อมาก)

        จับบัดดี้กับพี่อ๋อ ที่เล่นเท่าไรก็ไม่เหนื่อยแถมเก่งมากด้วย ปรากฎว่าตีไปประมาณ 7 เกมได้ เกมแรก ๆก็ตีดีเข้าขากัน พอเริ่มเกมที่สี่ก็แพ้ตลอดมา(ฮ่าฮ่า)

        สี่โมงครึ่งก็แยกย้ายกันกลับ เหนื่อยกันสุด ๆ แต่ก็นับว่าคุ้มที่ได้ออกกำลังกาย ครั้งหน้าก็ต้องเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมกว่านี้อ่ะ

        ต่อไปถ้าไปได้เป็นกิจวัตรก็คงดีต่อสุขภาพร่างกายที่ต้องทั้งทำงานหนัก เรียนหนัก

        มีเพื่อนที่ชวนกันทำอะไรดี ๆแบบนี้   ....ดีจังเลยนะ

 

เธอรำคาญหรือ?

ไม่อยากคุยกันหรือ?

เหนื่อยหรือ?

ต้องการให้ฉันเจ็บปวดหรือ?

 

ถ้าเป็นคนอื่นเธอจะทำอย่างนี้กับเขาไหม?

โดนตะคอกโดนว่า วางหูใส่

ฉันควรทำและควรคิดอย่างไร?

 

คนอ่อนโยน ใจดี หายไปไหน?

หัวเราะได้กับทุกคนยกเว้นแค่ฉันหรือ?