Profiel van YeingYeing ^^Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog


    Come Back again

    after a week
     
    กลับมาอีกครั้ง  สิ่งที่ได้เรียนรู้มากมายกับช่วงเวลาที่ได้เรียนรู้จักตัวเอง  กับการใคร่ควร ให้เวลา  ให้ความรัก  พักสงบ
     
    ช่างอัศจรรย์นะ 
    เป็นอีกครั้งที่สัมผัสได้ว่าตัวเองได้ก้าวอีกขั้นสู่ประตูของความเป็นผู้ใหญ่ 
    ........ชอบการทดลองนี้จัง
     
    ทุกครั้งที่เราผ่านเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่  เราจะเติบโตสินะ
    ครั้งนี้ต้องขอบคุณนางฟ้าในตัวเอง  ที่เปิดโอกาสให้เราได้เรียนรู้อย่างแท้จริงเช่นนี้

    เมื่อคุณรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ จงดีใจเถิด

    เรื่องแบบนี้จะเป็นแบบนี้เสมอ  ถ้าเราไม่ก้าวข้ามผ่านความรู้สึกต่าง ๆของตัวเองออกไปเจอกับความเป็นจริง
     
    ที่ไม่ว่าจะดีหรือจะร้าย 
    เราเป็นคนกำหนดมันด้วยตัวเราเอง
     
    มองให้เห็นตัวเองเถอะ
     
    แต่อย่างเกลียดความรู้สึกเจ็บปวดเลย

    เพราะนั่นไม่ใช่หรือที่ทำให้มนุษย์แตกต่าง
     
     
    ดังนั้นเลือกเถอะว่าจะเห็นอะไร

    Go On

    เสียงร้องในหัวใจในวันบางวันก็บอกเราว่าเหนื่อยแล้ว  ไม่อยากทำงานแล้ว
     
    อิอิ
     
    บางทีอาจเป็นเสียงร้องของความขี้เกียจ
     
    .
    .
    .
    วันที่ผ่านไปในแต่ละวันทำให้เราเห็นตัวเองชัดขึ้นอย่างมากมาย  ในการทำงาน  ชีวิต  เพื่อน ครอบครัว  ความรัก  ประสบการณ์ ช่างสร้างการเรียนรู้ที่จะตัดสินใจอย่างยิ่งใหญ่เสมอ
     
    พักหลังรู้สึกว่าตัวเองทำงานได้มีประสิทธภาพมากขึ้น  รู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์มีคุณค่า
     
    แต่ก้ไม่เท่ากับการได้ดูแลใครหลาย ๆคนรอบตัว  ช่างเป็นประสบการณ์  การเรียนรู้  ที่แสนมีคุรค่าที่สุด
     
    เทียบกับก่อนหน้านี้ที่เราใช้เวลาไปกับการทำร้ายใครบางคน ในหลาย ๆวัน

    เพียงเพื่อเรียกร้องความรักจากเขาคนนั้น
    .
    .
    .
    .
    อิสระภาพคงมาถึงเมื่อเราสามารถกำจัดมารแห่งความเหงาออกไปจากชีวิตเราได้
     
    ช่วงนี้มีเรื่องของคนรอบข้างมากมายที่ทำให้เรารู้สึกเป็นห่วง  ..จับใจ
     
    ไม่ว่าอย่างไรเราจะอยู่เคียงข้างนะ
    .
    .
    .
    .
    วังวนของความฝัน
    เกี่ยวพันกับวังวนของความรักตัวเอง
     
    เช่นเดียวกับวังวนของความรัก
    เกี่ยวพันกับวังวนของจริต
     
    ทุกวังวนช่างเกี่ยวพันกันอย่างไม่ต้องสงสัย
    อยากให้เรื่องราวที่เกี่ยวพันกันทุกอย่างมีความสุขเป็นอย่างดี^^
     

    เรื่องหมา ๆ

    ถึงตับเป็ด  เต้าหู เต้าฮวย เต้าส่วน
     
          จดหมายฉบับนี้ถึงลูก ๆทั้งสี่ตัว เพื่อแสดงความขอโทษต่อลูกน้อย ๆของแม่อย่างสุดซึ้ง 
          พักหลังที่ผ่านมา  แม่ยอมรับจริง ๆว่าไม่ค่อยมีเวลาอย่างพอเพียงให้กับลูกของแม่  นับหลังจากที่ลูกทั้งหลายอยู่นอกบ้าน  แม่ก็นั่งทำงานในบ้านตั้งแต่เช้าจรดเย็น  จะได้เจอกันก็ต้องรอให้งานเสร็จ ได้ทักทายกันแค่วันละครั้ง- สองครั้งเท่านั้น  ทั้ง ๆที่เราก็อยู่บ้านเดียวกัน
          แม่สัมผัสได้มาตลอดว่าลูก ๆของแม่เหงาเหลือเกิน  พี่ก็เหงาเหมือนกัน  ตั้งแต่เราอยู่ด้วยกันมา  ลูก ๆเป็นดั่งดวงใจของแม่  เป็นพลังใจในบ่อยครั้งที่แม่ต้องเจอเรื่องที่หนัก ๆในชีวิต  ลูกที่รัก ยังคงสดใสร่าเริงและรักแม่เสมอ
          ขอบคุณที่ลูกรักแม่  ดีต่อแม่อย่างมาก  ดีใจกันออกนอกหน้าทุกครั้งที่เราเจอกัน 
          วันนี้จึงเป็นเรื่องเศร้าใจสำหรับแมเหลือกัน  ที่เห็นลูกเศร้าใจ  ทะเลาะอาละวาดกันเองในบ้าน  ซึ่งอาจจะเกิดจากความเครียดในเหตุการณืในบ้านหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป  และเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ 
          ภายหลังจดหมายฉบับนี้ แม่หวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะเป็นความร่าเริงที่ดีกลับมาสู่ครอบครัวของเราอีกครั้งหนึ่ง แม่จะพยายามหาเวลาที่เราจะได้นั่งคุยกันนานๆ ในแต่ละวัน  อาจลองย้ายไปนั่งทำงานข้างนอกบ้าง
     
    รักลูกๆเสมอ
    แม่
     
    ปล.เมื่อวานแม่ซื้อวัคซีนสำหรับปีนี้มาให้แล้วนะ  ปีนี้คงไม่ได้พาไปฉีดที่โรงพยาบาล  แม่คงฉีดให้เองแล้วล่ะ  แม่เก่งแล้วนะ  ไม่งั้นจะขอร้องพี่เดี่ยวผู้เป็นเทคนิคการแพทย์ของเรามาฉีดให้
     
    *